Rozwój innowacyjnych narzędzi, procesów, urządzeń i technologii poprzez reagowanie na katastrofy i sytuacje awaryjne w celu prowadzenia działań poszukiwawczo-ratowniczych w warunkach niebezpiecznych.

Oczekiwane rezultaty

Oczekuje się, że wyniki projektu przyczynią się do osiągnięcia niektórych lub wszystkich następujących oczekiwanych rezultatów: stworzenie nowoczesnych narzędzi, procesów, urządzeń i technologii mających na celu zwiększenie zdolności reagowania na katastrofy i sytuacje awaryjne dla różnych służb oraz dla zasobów, takich jak pojazdy, samoloty i ciężki sprzęt; uwzględniając istniejące technologie, rozwój autonomicznych dronów, robotyki oraz innych technologii specjalnie zaprojektowanych do medycznej reakcji w sytuacjach awaryjnych oraz działań poszukiwawczo-ratowniczych w niebezpiecznych warunkach, takich jak pożary lasów, trzęsienia ziemi i zdarzenia na dużą skalę; poprawa efektywności i bezpieczeństwa działań ratowniczych dla ocalałych i służb ratunkowych poprzez wdrożenie zaawansowanych, opartych na technologii rozwiązań w scenariuszach katastrof; uwzględnienie potrzeb istniejących zdolności na poziomie UE, rezerw awaryjnych i magazynowania w zakresie rozmieszczenia zasobów oraz możliwości ich przemieszczania.

Zakres

Zakres tego tematu obejmuje rozwój innowacyjnych narzędzi, urządzeń i technologii mających na celu zwiększenie zdolności ratowników działających w złożonych i niebezpiecznych środowiskach katastrof. Wykorzystując postępy w inteligentnym sprzęcie ochronnym, robotyce, systemach autonomicznych, teledetekcji, komunikacji oraz technologiach sensorycznych dla człowieka, celem jest poprawa efektywności, bezpieczeństwa i skuteczności medycznej reakcji w sytuacjach awaryjnych oraz działań poszukiwawczo-ratowniczych, szczególnie w scenariuszach wysokiego ryzyka, takich jak pożary lasów, trzęsienia ziemi i zdarzenia traumatyczne na dużą skalę. Propozycje powinny obejmować projektowanie, testowanie i walidację innowacyjnych rozwiązań zdolnych do wykonywania kluczowych zadań na obszarach dotkniętych katastrofą. Technologie te powinny być dostosowane do pracy w ekstremalnych warunkach, w tym przy wysokich temperaturach, niestabilnym terenie oraz w środowiskach o ograniczonej widoczności, i być korzystne dla wszystkich osób, niezależnie od wieku, płci czy sprawności. Badania powinny uwzględniać wyzwania związane z autonomiczną nawigacją, podejmowaniem decyzji opartym na sztucznej inteligencji, świadomością sytuacyjną w czasie rzeczywistym oraz bezproblemową integracją z istniejącymi systemami dowodzenia i kontroli wykorzystywanymi w zarządzaniu kryzysowym. Należy wspierać współpracę różnych służb, aby zapewnić właściwe wdrożenie na rynku. Wysiłki powinny być skierowane na zwiększenie interoperacyjności i możliwości wymiany danych pomiędzy różnymi platformami, zespołami ratowniczymi oraz systemami zarządzania kryzysowego. Kluczowym aspektem tych badań powinno być praktyczne wdrożenie i walidacja technologii poprzez ćwiczenia terenowe i symulacje w rzeczywistych scenariuszach katastrof. Podejścia projektowe oparte na użytkownikach, z priorytetem na inkluzywność i dostępność, powinny zapewnić, że opracowane rozwiązania będą zgodne z operacyjnymi potrzebami ratowników podczas katastrof. Propozycje powinny opracować rozwiązanie dowodzenia i kontroli umożliwiające organizację wszystkich działań, zapewniając szybkie, skoordynowane i skuteczne reagowanie na każdą katastrofę z jasnym planem wdrożenia po zakończeniu projektu. Projekty powinny przeprowadzić analizę interesariuszy lub rynku oraz opracować mapę drogową lub plan wdrożenia opracowanych metodologii, wyników i technologii do przemysłu, środowiska badawczo-innowacyjnego oraz odpowiednich władz. Należy uwzględnić obecne zdolności reagowania Europejskiej Grupy Ochrony Cywilnej, jej luki w zdolnościach, strategiczną rezerwę rescEU oraz Strategię Magazynowania UE, aby zapewnić podejście oparte na potrzebach. W związku z tym propozycje mogą rozważyć innowacje dotyczące cięższego sprzętu, takiego jak urządzenia do powstrzymywania powodzi i pompy o dużej wydajności, samoloty transportowe lub ratownicze, schronienia i generatory prądu, pojazdy gaśnicze naziemne oraz śmigłowce gaśnicze powietrzne. Ponadto propozycje powinny uwzględniać etyczne, prawne i społeczne implikacje związane z wdrażaniem technologii autonomicznych w działaniach ratowniczych.

Co to oznacza dla miast i regionów

Władze ochrony cywilnej, straż pożarna i służby ratownicze oraz pierwsi ratownicy jako praktycy w konsorcjum. Budżet tematu: 8 milionów euro; przewidywane 2 dotacje; około 4 milionów euro na projekt. Nabór rozpoczyna się 6 maja 2026 r.; kończy 5 listopada 2026 r. Zakres obejmuje teledetekcję i systemy autonomiczne; mapowanie awaryjne Copernicus oraz pozycjonowanie Galileo są kluczowymi źródłami informacji dla ratowników podczas pożarów lasów i trzęsień ziemi.