Ożywianie dzielnic wokół istniejących korytarzy kolejowych i autostradowych

Oczekiwane rezultaty

Oczekuje się, że wyniki projektu przyczynią się do wszystkich następujących oczekiwanych rezultatów: Wykorzystanie innowacyjnych rozwiązań zmniejsza negatywne skutki środowiskowe, ekologiczne, ekonomiczne, społeczne i zdrowotne istniejących, czynnych linii kolejowych oraz autostrad na obszarach demonstracyjnych, przyczyniając się do ich rewitalizacji. Poprawione przyjęcie rozwiązań przez interesariuszy, takich jak władze lokalne, mieszkańcy, architekci, inżynierowie, architekci krajobrazu czy urbaniści.

Zakres

Czynne linie kolejowe i autostrady są integralną częścią europejskiego krajobrazu. Mogą jednak być postrzegane jako źródła zakłóceń, takich jak zanieczyszczenia, hałas i zanieczyszczenie powietrza, wektory inwazyjnych gatunków obcych roślin, potencjalne zagrożenia itp. Ponadto linie kolejowe i autostrady mogą negatywnie wpływać na otaczające je sąsiedztwa, przez które przebiegają, czyniąc je nieestetycznymi, zaniedbanymi, nieatrakcyjnymi oraz szkodliwymi dla bioróżnorodności. W związku z tym wymagane są innowacyjne rozwiązania mające na celu ograniczenie negatywnych skutków środowiskowych, ekologicznych, ekonomicznych, społecznych i zdrowotnych, jakie czynne linie kolejowe i autostrady mogą wywierać na otaczające je sąsiedztwa, oraz rewitalizację tych miejsc, przekształcając je w bardziej przyjazne do życia, inkluzywne, bezpieczne, atrakcyjne i bogate w bioróżnorodność, zgodnie z wartościami zrównoważonego rozwoju, inkluzji i estetyki Nowego Europejskiego Bauhausu. Propozycje powinny obejmować wszystkie następujące działania: opracowanie i demonstrację pakietu środków łagodzących negatywne skutki czynnych linii kolejowych i autostrad na pobliskie sąsiedztwa oraz rewitalizację tych sąsiedztw; wdrożenie tego pakietu środków w trzech odrębnych sąsiedztwach – jednym miejskim, jednym podmiejskim i jednym wiejskim – zlokalizowanych w różnych państwach członkowskich i/lub krajach stowarzyszonych; pomiar i ocenę zmian w skutkach środowiskowych, ekologicznych, ekonomicznych, społecznych i zdrowotnych wynikających z opracowanego i zastosowanego pakietu środków na obszarach demonstracyjnych; identyfikację barier utrudniających wdrożenie proponowanych środków, w tym aspektów regulacyjnych, oraz zaproponowanie rozwiązań umożliwiających ich pokonanie; zapewnienie skalowalności i powtarzalności środków poprzez opracowanie wytycznych i udokumentowanych najlepszych praktyk dla gmin i odpowiednich interesariuszy. Propozycje powinny opierać się na podejściu partycypacyjnym i transdyscyplinarnym poprzez integrację różnych aktorów i dyscyplin oraz współtworzenie rozwiązań, angażując odpowiednich interesariuszy, takich jak władze publiczne, architekci, urbaniści, architekci krajobrazu czy mieszkańcy. Propozycje powinny, w miarę możliwości, przyczyniać się do realizacji celu zalesiania miast określonego w Rozporządzeniu o przywracaniu przyrody. Temat ten wymaga efektywnego udziału nauk społecznych i humanistycznych (SSH) oraz zaangażowania ekspertów i instytucji SSH, a także włączenia odpowiedniej wiedzy SSH, aby wywołać znaczące i istotne efekty wzmacniające wpływ społeczny powiązanych działań badawczych. Propozycje powinny przeznaczyć co najmniej 0,8% swojego budżetu na współpracę z finansowanym przez program Horyzont Europa „Nowym Europejskim Bauhausem – centrum wyników i wpływu”, aby dzielić się wynikami pośrednimi i końcowymi, ustaleniami oraz doświadczeniami, a także przyczyniać się do oceny wpływu. Należy również badać i, w stosownych przypadkach, realizować synergie z innymi odpowiednimi inicjatywami, takimi jak Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie Kolejowe (EU-Rail).

Co to oznacza dla miast i regionów

Władze lokalne z sąsiedztwami przeciętymi przez korytarze kolejowe lub autostradowe, wraz z planistami, architektami krajobrazu oraz właścicielami infrastruktury. Budżet tematu: 11 milionów euro; przewidywane 2 granty; około 5,5 miliona euro na projekt. Nabór rozpoczyna się 5 maja 2027 r.; kończy 1 grudnia 2027 r. Dane dotyczące pokrycia terenu i roślinności pomagają w projektowaniu zielonych stref buforowych oraz dokumentowaniu bioróżnorodności i efektów cieplnych wzdłuż korytarza.