Przewidywanie długoterminowej przyszłości sąsiedztw zgodnie z Nowym Europejskim Bauhausem

Oczekiwane rezultaty

Oczekuje się, że wyniki projektu przyczynią się do osiągnięcia wszystkich następujących rezultatów: lokalni interesariusze przyjmują długoterminową opiekę i uczestniczą w przewidywaniu oraz wyobrażaniu sobie długoterminowej przyszłości swoich istniejących sąsiedztw. Istniejące sąsiedztwa są bardziej odporne i potrafią dostosować się do zmieniających się warunków społeczno-ekonomicznych, kulturowych, demograficznych oraz klimatycznych, wyzwań i potrzeb.

Zakres

Nowy Europejski Bauhaus (NEB) redefiniuje sposób, w jaki sąsiedztwa w całej Europie i poza nią są obecnie planowane, projektowane, rozwijane i rewitalizowane, promując nowy paradygmat zrównoważonych, inkluzywnych i estetycznych środowisk życia oraz stylów życia. Sąsiedztwa są obecnie planowane na krótki i średni termin, zazwyczaj z perspektywą 5 do 10 lat, często pod wpływem niewystarczającej koordynacji z szerszymi poziomami regionalnymi i krajowymi lub zmieniającymi się kierunkami politycznymi w zarządzaniu lokalnym. Jednak fundamentalne zmiany w warunkach społeczno-ekonomicznych, kulturowych, demograficznych i/lub klimatycznych mogą stanowić wyzwanie dla długoterminowej odporności i zdolności adaptacyjnych sąsiedztw. Równocześnie istnieje potrzeba włączenia lokalnych interesariuszy w przewidywanie i wyobrażanie sobie długoterminowej przyszłości ich istniejących sąsiedztw poprzez przewidywanie ich zmieniających się potrzeb, okoliczności i preferencji. Partycypacyjne podejścia foresightowe mogą pomóc sprostać tym wyzwaniom. Propozycje powinny obejmować wszystkie następujące elementy: opracowanie i walidację partycypacyjnego podejścia foresightowego, które będzie informować długoterminowe planowanie, (re)projektowanie i rozwój istniejących sąsiedztw. Podejście to musi obejmować co najmniej: analizę warunków społeczno-ekonomicznych, kulturowych, demograficznych i klimatycznych, długoterminowych trendów (np. spadek liczby ludności; zmiana składu i różnorodności populacji; migracje między obszarami miejskimi, podmiejskimi i wiejskimi; akceptacja społeczna i estetyczna w sąsiedztwach), a także czynników napędzających te długoterminowe zmiany w docelowych sąsiedztwach. Opracowanie scenariuszy i wizji potencjalnych przyszłości sąsiedztwa, włączając cele, mierzalne wskaźniki oraz pakiety działań. Powinno to uwzględniać perspektywy sprawiedliwości międzypokoleniowej, które będą miały istotny wpływ na przyszłość sąsiedztw. Wykorzystanie podejść współtworzenia w celu wspierania udziału różnorodnych lokalnych interesariuszy (w tym grup marginalizowanych lub niedostatecznie reprezentowanych oraz osób znajdujących się w sytuacji wrażliwej). Opracowanie i walidacja partycypacyjnego podejścia foresightowego w co najmniej trzech sąsiedztwach w różnych państwach członkowskich i/lub krajach stowarzyszonych. Przedstawienie rekomendacji dla władz lokalnych, decydentów oraz społeczeństwa dotyczących stosowania partycypacyjnego podejścia foresightowego. Propozycje powinny realizować podejście partycypacyjne i transdyscyplinarne poprzez integrację różnych aktorów i dyscyplin. Temat ten wymaga efektywnego wkładu nauk społecznych i humanistycznych (SSH) oraz zaangażowania ekspertów SSH, instytucji, a także uwzględnienia odpowiedniej ekspertyzy SSH, aby wywołać znaczące i istotne efekty zwiększające wpływ społeczny związanych działań badawczych. W celu osiągnięcia oczekiwanych rezultatów zalecana jest współpraca międzynarodowa.

Co to oznacza dla miast i regionów

Wydziały planowania miejskiego oraz interesariusze sąsiedztw budują długoterminową opiekę. Budżet tematu: 7 milionów euro; przewidziane 2 granty; około 3,5 miliona euro na projekt. Nabór rozpoczyna się 5 maja 2027 r.; kończy 1 grudnia 2027 r. Długoterminowe prognozy klimatyczne oraz dane dotyczące zmian użytkowania terenu z programu Copernicus stanowią podstawę scenariuszy wymaganych w tym temacie.