Innowacyjne podejścia do przestrzennego projektowania osiedli

Oczekiwane rezultaty

Oczekuje się, że wyniki projektu przyczynią się do wszystkich następujących oczekiwanych rezultatów: Zademonstrowane podejścia zgodne z NEB umożliwiają architektom, projektantom, urbanistom oraz decydentom na poziomie sąsiedztwa zapewnienie efektywnej i skutecznej integracji perspektyw użytkowników w projektowaniu przestrzennym i/lub transformacji przestrzeni publicznych. Zademonstrowane podejścia przynoszą pozytywny wpływ na klimat, środowisko, aspekty społeczne i kulturowe (takie jak przeciwdziałanie nierównościom oraz wzmacnianie spójności społecznej, odporności społeczności, zaangażowania obywatelskiego oraz poczucia bezpieczeństwa, własności i przynależności).

Zakres

Projektowanie przestrzeni publicznych na poziomie sąsiedztwa definiuje ich funkcjonalność, ale także inne aspekty, takie jak dynamika władzy i poczucie przynależności. Sprawiedliwa zielona transformacja wymaga, aby przestrzenie publiczne na poziomie sąsiedztwa były projektowane i zarządzane z myślą o różnorodnych użytkownikach. Integracja nowych metod (takich jak badania przez projektowanie, bezpieczeństwo przez projektowanie czy projektowanie skoncentrowane na życiu) w architektonicznym projektowaniu i planowaniu przestrzennym przestrzeni publicznej może pomóc w refleksji nad wartościami, praktykami i relacjami interesariuszy, które leżą u podstaw projektowania przestrzeni publicznych; przemyśleniu sposobu rozumienia przestrzeni publicznych; przezwyciężeniu potencjalnego konfliktu między potrzebą przyspieszenia planowania a czasem niezbędnym na procesy partycypacyjne, inkluzywne i deliberatywne; oraz przyspieszeniu ich zielonej transformacji przy jednoczesnym aktywnym uwzględnieniu różnorodnych perspektyw mieszkańców. Propozycje powinny uwzględniać wszystkie następujące kwestie: Ocenić, w jaki sposób projektowanie przestrzenne determinuje wzorce użytkowania związane z płcią, wiekiem oraz tożsamością (np. w zakresie mobilności, bezpieczeństwa, poczucia bezpieczeństwa oraz dostępu do przestrzeni publicznych i prywatnych) oraz jak podejścia inkluzywne i dostępność mogą odpowiadać na różnorodne potrzeby i doświadczenia użytkowników i społeczności. Opracować jedno podejście do projektowania i planowania przestrzeni publicznej wykorzystujące innowacyjne metody. Metody te powinny: Analizować wartości, praktyki i relacje interesariuszy, które leżą u podstaw projektowania przestrzeni publicznej w sąsiedztwach. Być dostosowane do czynników społeczno-kulturowych sąsiedztw oraz wykorzystywać współtworzenie w celu włączenia różnorodnych perspektyw mieszkańców oraz wykorzystania potencjału sektorów kultury, kreatywności i edukacji (akademickiej). Uwzględniać odporność na zmiany klimatyczne, odporność na zagrożenia wodne, bezpieczeństwo obywatelskie oraz bioróżnorodność przestrzeni publicznej, a także bezpieczeństwo, dobrostan i ochronę użytkowników. Ocenić multisensoryczne postrzeganie przestrzeni publicznych, w tym ich piękno i estetykę, przez użytkowników i społeczność. Być elastyczne, możliwe do powielenia i skalowalne do lokalnych specyfik.

Co to oznacza dla miast i regionów

Innowacyjne podejścia do projektowania przestrzennego sąsiedztw — łączące urbanistykę, zaangażowanie obywatelskie i inkluzję. Doskonałe dopasowanie do miast z aktywnymi programami rewitalizacji sąsiedztw, wydziałami planowania urbanistycznego oraz organizacjami zajmującymi się zaangażowaniem obywateli. Wielkość projektu około 5 milionów euro na grant; termin zamknięcia 1 grudnia 2026.