Land Cover Classification

Informacje o pokryciu terenu i użytkowaniu ziemi stanowią podstawę zarządzania zasobami naturalnymi, zrównoważonego rozwoju oraz łagodzenia wpływu na środowisko. Klasyfikacja pokrycia terenu EOMAP tworzy tematyczne mapy pokrycia i użytkowania ziemi na podstawie obrazów satelitarnych, bez konieczności bezpośrednich pomiarów w terenie, od szybkiej identyfikacji pojedynczych klas po złożone mapowanie siedlisk na rozległych obszarach.

Każdy projekt rozpoczyna się od uzgodnienia z klientem poziomu szczegółowości oraz schematu klasyfikacji: istniejącej nomenklatury takiej jak CORINE Land Cover, FAO Land Cover Classification System lub ESA WorldCover, albo schematu dostosowanego do konkretnego terenu. Następnie EOMAP dobiera odpowiednie obrazy. Sentinel-2 i Landsat 8 dostarczają produkty o rozdzielczości 10–30 m. Komercyjne dane o bardzo wysokiej rozdzielczości oferują większą szczegółowość za dodatkową opłatą: na stronie produktu podano 2–5 m od dostawców takich jak Maxar i Airbus, a tabela sensorów EOMAP wymienia Maxar WorldView, Pléiades Neo, Planet SuperDove i SkySat oraz SPOT 6 o rozdzielczości 1–6 m. Obrazy są korygowane atmosferycznie i filtrowane spektralnie, następnie klasyfikowane obiekt po obiekcie na podstawie spektrów, kształtu, tekstury i zmian w czasie, opcjonalnie przyspieszane przez AI, a następnie kalibrowane i weryfikowane. EOMAP informuje, że klienci zazwyczaj potwierdzają dokładność klasyfikacji na poziomie 85–90%.

Wyniki dostarczane są jako wektorowe pliki shapefile wraz z mapą PDF i metadanymi; na życzenie dostępne są siatki i inne formaty. Pokrycie terenu można połączyć z klasyfikacją dna morskiego EOMAP w jeden spójny zestaw danych przybrzeżnych. Na Florydzie, w ramach produktu mapowania siedlisk mokradeł uruchomionego z Navico w 2017 roku, EOMAP sklasyfikował niemal 20 gatunków makrofitów wodnych na jeziorach takich jak Lake Istokpoga na zlecenie Florida Fish and Wildlife Conservation Commission.